Showing 2 results

Tertulia de Rebotica é una obra literaria de Francisco Cabo Pastor, que se presenta en oito secciones independientes: Medicina humorística , Poesía pedagóxicas , Retratos e bosquexos , Cantos de verderón , Dedicatorias galénicas , Poesías eugénicas , Psiquiatría e El fin ea fin (poema). Una obra explora, con un enfoque crítico y literario, diversos aspectos de la veterinaria y de las ciencias relacionadas, integrando elementos de humor, poesía y reflexión social. Influída por autores como Antonio de Valbuena e Benito Pérez Galdós, una obra publícase por partes debido a la extensión del proyecto y a la condición de cegueira del autor, o que dificulta la producción de publicaciones extensas. Cada sección puede disfrutar de manera independiente, ofreciendo al lector una experiencia variada y profunda.
Francisco Cabo Pastor fue un médico, escritor y activista cultural que nació en Ferrol el año 1872. Persoeiro fundamental na fundación das Irmandades da Fala en Ferrol (15 de abril de 1917) e da Solidaridade Galega, dirixida polo seu amigo y compatriota local Rodrigo Sanz. Formouse na escola de Artes e Oficios desde el año 1888, pasando a estudiar a carreira de medicina en Santiago, doutorandose no el año 1905. Exerceu nas localidades de Ferrol, Ares e As Pontes, componiendo una letra do himno nesta última ciudade. Además, forma parte del Claustro de la Universidad de Santiago y publica varios trabajos profesionales como “Progreso Médico”, “Gaceta Farmacéutica Española” y “Sociedad Española de Higiene” sendo premiados algunos de ellos.
Na súa faceta escritora destacou pola súa defensa da lingua e identidade galega en diferentes publicaciones periódicas, como “El Correo Gallego”, “Galicia” e “Juventud”, de Ferrol; “Cultura Campesina”, de Fene; “La Antorcha”, de Cedeira, y “A Nosa Terra”, de Coruña. Escribiu poesía, narrativa e ensayo en galego e castelán, enviando «Semprenoiva» (1923) a súa obra máis recoñecida. Tamén foi xornalista y conferenciante, cun estilo combativo contra el caciquismo. A causa de una enfermidade quedou cego cando tiña 50 años, falecendo el 16 de marzo de 1973 á lonxeva idade de 101 años.

Francisco Cabo Pastor foi un médico, escritor e activista cultural que naceu en Ferrol no ano 1872. Persoeiro fundamental na fundación das Irmandades da Fala en Ferrol (15 de Abril de 1917) e da Solidaridade Galega, dirixida polo seu amigo e compatriota local Rodrigo Sanz. Formouse na escola de Artes e Oficios desde o ano 1888, pasando a estudar a carreira de medicina en Santiago, doutorandose no ano 1905. Exerceu nas localidades de Ferrol, Ares e As Pontes, compoñendo a letra do himno nesta última cidade. Ademais, formou parte do Claustro da Universidade de Santiago onde publicou varios traballos profesionais como “Progreso Médico”, “Gaceta Farmacéutica Española” e ”Sociedad Española de Higiene” sendo premiado algúns deles­.
Na súa faceta escritora destacou pola súa defensa da lingua e identidade galega en diferentes publicacións periódicas, como “El Correo Gallego”, “Galicia” e “Juventud”, de Ferrol; “Cultura Campesina”, de Fene; “La Antorcha”, de Cedeira, e “A Nosa Terra”, da Coruña. Escribiu poesía, narrativa e ensaio en galego e castelán, sendo «Semprenoiva» (1923) a súa obra máis recoñecida. Tamén foi xornalista e conferenciante, cun estilo combativo contra o caciquismo. A causa dunha enfermidade quedou cego cando tiña 50 anos, falecendo o 16 de Marzo de 1973 á lonxeva idade de 101 anos.